Louis

Vrije ruimte, daar krijg ík energie van

Hoe komt het toch dat we in de loop der tijd in een gehoorzaamheidsmaatschappij en in gehoorzaamheidsorganisaties terecht zijn gekomen?

Het bekijken van dit verhaal roept vast bepaalde gedachten en gevoelens op. Misschien heb je vragen, heb je iets vergelijkbaars meegemaakt of heb je ideeën die de moeite waard zijn om te delen?

Deel het met ons, want daar is dit platform voor. Je reactie komt bij ons binnen, wij redigeren en plaatsen je reactie of nemen contact met je op.

Reacties (2)

  • Mooi Louis!
    Ik vraag me ook af hoe het komt dat we zelf steeds meer in een uitvoerende positie worden gemanoeuvreerd en dat ook lijken te vragen van onze studenten…………….dat is toch vreemd?
    Wat zegt dat over zelf nadenken, (professionele)ontwikkelingsruimte en vrijheid?

    • Beste Biek

      Twee mooie vragen:
      1. dat is toch vreemd?
      2. wat zegt dat over zelf nadenken, ontwikkelingsruimte en vrijheid?
      Op de eerste vraag is mijn reactie. Als het steeds weer voorkomt dat je ‘in een uitvoerende positie wordt gemanoeuvreerd’ ga er dan maar vanuit dat het niet vreemd is. Dan zijn er onderliggende patronen werkzaam zijn die dat steeds weer bewerkstelligen. Ik meen dat die patronen zich voordoen als mensen in een bepaalde positie gaan denken voor anderen en beslissen nemen voor anderen (management voor docenten, en docenten voor leerlingen) .
      Denken en beslissen voor anderen is al zeker 150 jaar de genetische code van ‘klassiek’ organiseren. We weten niet beter. Tijd om daar afscheid van te nemen.
      Ik pleit voor een ‘genetische code van ontwikkelingsgericht organiseren en leidinggeven’. Die genetische code helpt je je te bevrijden van die patronen. (zie mijn boek ‘De kracht van niet-weten’)

      vr. groet, Louis Steeman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat is eigenlijk jouw verhaal?